"Latince öğretmeni o öpücükle, elma deposuyla, o omuzlara dokunuşunun anısıyla, Hewlands’a bir dahaki gönderilişinde neler yapacağına dair planlarla, o hizmetçiyi bir kez daha yalnız yakalamak için çevireceği dolaplarla öyle sersemlemiş vaziyette ki dönüş yolunun yarısında aklına gelen bir şeyle sarsılıyor. Evin en büyük kızının doğan baktığı söylenmiyor muydu?"
Sayfa 36
★
★
★
★
★
2