Kitaplık Arşivi

"Ses yok. Yalnızca güneşte yavaşça genleşen kirişlerin gıcırtısı, kapıların altından geçen, odadan odaya dolaşan havanın iç çekişi, keten perdelerin hışırtısı, ateşin çıtırtısı, dingin, bomboş bir evin tarifsiz gürültüsü."

Sayfa 3 · Domingo Yayınevi · 2024

"Sonuçta iki evin arasında yalnızca dal örgü incecik duvar var ama içlerindeki hava, koku sıcaklık çok farklı."

Sayfa 3 · Domingo Yayınevi · 2024

"Babaannesi ile dedesinin evindeki koku hep aynı: yakılan odunların kokusuyla karışık cila, deri ve yün kokusu."

Sayfa 3 · Domingo Yayınevi · 2024

"Babaannesiyle dedesinin evindeki koku hep aynı…"

Sayfa 3 · Domingo Yayınevi · 2024

"Söylenen şeyin mantığını ve içerdiği anlamı kavrayıp rahatlıkla ezber yapabiliyor. Fiilleri, grameri, zamanların söyleniş şekillerini, rakamları ve hesaplamaları bu kadar kolayca aklında tutabilmesi zaman zaman öteki oğlanların ona gıpta etmesine neden oluyor. Fakat aynı zamanda kolayca başka yerlere kayabilen bir aklı var. Yunanca dersi sırasında sokaktan bir at arabası geçmeye görsün, dikkati önündeki küçük kara tahtadan ayrılıp arabanın nereye gidiyor, ne taşıyor olabileceğine; amcasının bir seferinde saman taşıdığı arabayla onu ve kız kardeşlerini gezdirişine; o gezintinin, oralarına buralarına batan taze samanların kokusunun ne harika olduğuna; tekerlerin kısrağın toynaklarının ritmine uyumlu şekilde dönüşüne dair düşüncelere dalıyor."

Sayfa 5 · Domingo Yayınevi · 2024

"İçinde bulunduğu gerçek; somut dünyanın sınırlarından süzülüp başka bir yere girmeye her an hazır. Bedeni bir odada oturuyor olsa da, o yalnızca kendisinin bildiği, bambaşka bir yerde, başka biri."

Sayfa 5 · Domingo Yayınevi · 2024

"İçinde bulunduğu gerçek; somut dünyanın sınırlarından süzülüp başka yere gitmeye her an hazır."

Sayfa 5 · Domingo Yayınevi · 2024

"İnsan tepesine dikilip bön bön bakan birileri olmadan doğru düzgün çalışamayacak mı?"

Sayfa 5 · Domingo Yayınevi · 2024

"Bütün hayatların, her şeyin oradan dışarı aktığı ve her şeyin oraya geri döndüğü bir çekirdeği, merkezi, sıfır noktası vardır. Evde olmayan anneninki de bu an; çocuk, boş ev, ıssız avlu, duyulmayan haykırış."

Sayfa 7 · Domingo Yayınevi · 2024

"1580'lerde, Stratford'daki Henley Caddesi'nde yaşayan bir çiftin üç çocuğu oldu: Önce Susanna, ardından ikiz olan Hamnet ve Judith doğdu. Hamnet adındaki oğlan 1596'da, on bir yaşında öldü. Dört yıl kadar sonra, babası Hamlet adında bir oyun yazdı."

Sayfa 7 · Domingo Yayınevi · 2024

"Hayat boyu,annenin tam merkezinde kalacak."

Sayfa 7 · Domingo Yayınevi · 2024

"İnsanların peşine düşmemeyi öğreneceksin."

Sayfa 13 · Domingo Yayınevi · 2024

"Hamnet geldiği yolu koşmaya başlıyor. Dünya ona daha flu görünüyor; insanlar daha gürültücü, sokaklar daha uzun, gökyüzünün mavisi istilacı, çiğ bir tonda."

Sayfa 17 · Domingo Yayınevi · 2024

"Judith bacaklarıyla babasının boynunu kavramış, babası onu ayak bileklerinden tutmuş; ellerini babasının saçlarına gömmüş."

Sayfa 20 · Domingo Yayınevi · 2024

"Evde mutlaka ne yapılacağını bilen,sorumluluğu üstlenecek,her şeyin yolunda olduğunu söyleyecek biri olmalı…"

Sayfa 22 · Domingo Yayınevi · 2024

"Tutulmayan ne çok söz var!.."

Sayfa 22 · Domingo Yayınevi · 2024

"Gökbilimciler dünyayı nelerin beklediğini anlamak için gezegen ve gök cisimlerinin konumlarındaki en ufak kaymaları ve değişimleri bile nasıl okursa en büyük oğlu da babasının ruh hallerini ve yüz ifadelerini okumakta öyle uzmanlaşmış.Dayak yemek üzere olup olmadığını, babası eve geldiğinde sokak kapısının çıkardığı sesten, taş döşeli zeminde çıkardığı ayak seslerinden anlayabiliyormuş."

Sayfa 26 · Domingo Yayınevi · 2024

"Öğretmen neden olduğunu bilmiyor ama onda öteden beri babasının öfkesini ve hayal kırıklığını, at nalını çeken mıknatıs misali kendine çeken birşeyler var."

Sayfa 26 · Domingo Yayınevi · 2024

"Yanında yürüyen adam pansiyon sahibinin damadı. Evden çıktıklarından beri habire konuşuyor. Hamnet'ın babası adamın sözlerine ara ara kulak veriyor; kayınpederine duyduğu hınç, eksik gelen drahoma, tutulmayan bir söz. Hamnet'ın babası adamı dinlemek yerine güneşin binalar arasındaki dar aralıklardan birer merdiven gibi düşerek yağmur perdahlı sokağı nasıl aydınlattığını, nehir kenarında onu bekleyen pankekleri, tepede asılı çamaşırların çırpınarak yaydığı sabun kokusunu, bir an için karısını, Agnes'ın saçlarını tepesine tuttururken birleşip ayrılan kürek kemiklerini, botunun ucundaki dikiş söküldüğü için belki de pankekini yer yemez, pansiyon sahibinin damadından ve kafa ütülemesinden kurtulur kurtulmaz tamirciye gitmesi gerektiğini düşünüyor."

Sayfa 22 · Domingo Yayınevi · 2024

"Babasının nasırlı elinin yumuşacık tenli pazusuna yapışması, kaçışı olmayan bir kavrayışla onu olduğu yere tutup öteki, daha güçlü eliyle üst üste darbeler indirmesi hissini hep içinde taşımış. Tepeden inen, ani ve keskin bir tokadın şokunu; bacaklarının arkasına inen ahşap bir aletin derisini yüzer gibi yakışını. Bir yetişkinin elindeki kemikler öyle sert; bir çocuğun körpecik ve yumuşak, tam gelişmemiş taptaze kemiklerini büküp incitmek öyle kolaymış ki. Dayak yediği upuzun dakikalardaki o sulu, ıslak öfke hissi, bir şey yapamamanın utancı."

Sayfa 26 · Domingo Yayınevi · 2024

"Bir yetışkinin elindeki kemikler öyle sert; bir çocuğun körpecik ve yu-muşak, tam gelişmemiş taptaze kemiklerini büküp incitmek öyle kolaymış ki.."

Sayfa 26 · Domingo Yayınevi · 2024

"Bu demiş ,bana son vuruşundu."

Sayfa 27 · Domingo Yayınevi · 2024

"Klasik dilleri öğrenerek geçen onca yılın ardından, şu geldiği yere bak; dumanla kaplı bir salonda, koyun yetiştiren bir çiftçinin oğullarına zorla fiil çekimle­rini ve cümle düzenini öğretmeye çalışıyor."

Sayfa 28 · Domingo Yayınevi · 2024

"Ayrıca bu çocuklara bu dersleri vermenin ne anlamı var ki? İkisinin kaderi de babaları ve aileleri gibi birer çiftçi olmak değil mi?"

Sayfa 28 · Domingo Yayınevi · 2024

"Öfkesi ânında parlayan bir babayla birlikte yaşamak."

Sayfa 29 · Domingo Yayınevi · 2024

"O ıslak kilise avlusu, su damlatan porsukağaçları, kara toprağın beyazlara sarınmış o incecik ve ufacık bedeni içine almak için açılmış koca ağzı bir kez daha, bir an için gözlerinin önünden gelip geçiyor. Toprağa o şekilde, tek başına girmek için fazla küçük görünen bir beden."

Sayfa 34 · Domingo Yayınevi · 2024

"Öğretmen sarsılmış halde, ‘Anne mi?’ derken, bu isim ağzına hem tanıdık hem de tuhaf geliyor. Öleli iki yıl bile olmayan kız kardeşinin adı bu."

Sayfa 34 · Domingo Yayınevi · 2024

"Ben..." diye başlıyor cümlenin nereye gideceğini ya da ne anlama geldiğini bilmese de. Sen…?"

Sayfa 34 · Domingo Yayınevi · 2024

"Kız ona doğru eğiliyor. Elini bıraktığında, öğretmen o yeri yine çırılçıplak, derisi soyulmuş, talan edilmiş gibi hissediyor. Kız bir şey demeden ağzını ağzına bastırıyor. Öğretmen kızın dudaklarının çifte dolgunluğunu, dişlerinin sert baskısını, teninin inanılmaz pürüzsüzlüğünü hissediyor."

Sayfa 36 · Domingo Yayınevi · 2024

"Latince öğretmeni o öpücükle, elma deposuyla, o omuzlara dokunuşunun anısıyla, Hewlands’a bir dahaki gönderilişinde neler yapacağına dair planlarla, o hizmetçiyi bir kez daha yalnız yakalamak için çevireceği dolaplarla öyle sersemlemiş vaziyette ki dönüş yolunun yarısında aklına gelen bir şeyle sarsılıyor. Evin en büyük kızının doğan baktığı söylenmiyor muydu?"

Sayfa 36 · Domingo Yayınevi · 2024