"Ne hatırladım biliyormusun abi, dedi.Birgün rahmetli annemle tartışıyordum.”Seni dinlemek istemiyorum”diye bağırıyordu…. Sonunda şöyle dedim ona.”Beni anlayamazsın Anne çünkü biz iki ayrı kuşakların insanlarıyız “.Annem bu sözüme çok gücendi,bende ne yapayım ilaç acıdır ama yutmak gerekir diye düşünmüştüm.Şimdi sıra bize geldi.Çocuklarımız bize onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bu söz bize acı gelecek. (Eskilerin hurafelerini yıkmak,daha güzel olanı inşa etmek için kuşak çatışmaları olmalı,yoksa taklitçilikle insan tekamül edemez.)"

Sayfa 69